شکستم .. بریدم دست و پا زدم... زندگی را چه کردم؟؟ باختم..!!!

نباختم انچنان که دیگر مجالی برای زندگی نباشد... ولی...

باختم ایمانم به آدمی را...!! همه را باختم به یک روز... انکار نمیکنم ! قمار کردم ...

نمیدانم.. مست بودم و هشیار انگار...

اعتماد آجری نگاهم چنان فرو ریخت که چون ماتم زدگان گویی

در دنیایی گمشده سیر میکنم...

آری من باختم تمامی اعتمادی را که قسم خورده بودم بر وجودش در تو... !

دروغ وجودت را صداقت معنا کردی و صداقت پندارت را دروغی محض...

اری تو نیز مست بودی...بیش از من...تو انسانیت را به بازی گرفته بودی...

باختی.. ان را.. صداقت را... محبت را...!!! آری باختی تمامی نداشته هایت را!!

شاید روزی دل تنگت شوم ..

پس آهسته میگویم که شرمگین نشوی از وجود نداشته ات!!!

 یه گمانم شکستی و فرو ریختی از چشمانم ...

ولی مرا ببخش...

میدانی..؟؟راست میگویند...!!!

مرا ببخش زیرا  که پنداشتم شادی پرواز پرستو ها از شوق حضور توست...

من فقط  تورا خیال کرده بودم خیال...!!!

+پ.ن۱: در زمین عشقی نیست که زمینت نزند.. آسمان را دریاب!!

+پ.ن۲:دوستای گلم همگی بخشید به خاطر تاخیرم.. جدیدا توان نوشتن ندارم!!

             کمی با درسا مشغولم.. سیستمم خراب شده و شرمنده که نمیتونم خبرتون کنم

              بازم از همتون ممنونم که تنهام نذاشتید. دوستتون دارم

+پ.ن۳:لبان بسته ام تورا فریاد میزنند و چشمان بهت زده ام تو را می بارند..

              به کجای جاده رسیده ام؟

           گویی آخر راه است.. و تو محو شده ای در تنهایی ام انگار...

+پ.ن۴: خوشحالم دفتر آبی رضای عزیز دوباره به جمعمون برگشت.. ممنونم که هستی هم صدا..

+پ.ن۵:دیگر کلامی نیست جز سه قطره اشک و کمی مکس و یک جاده ی بی انتها...

           و حرفی که همیشه ناگفته به جاست..